รับวัคซีน 1 ขวบ

22 พ.ค. 2551

13.30 น.  วันนี้เรามีนัดพาปังปอนด์ไปพบคุณหมอ  พร้อมกับรับวัคซีน  ไข้สมองอักเสบ  น้องปังปอนด์ของแม่หนักแค่  8,860  กรัม  ยาว  75.5  ซ.ม.  (( น้ำหนักก็ตกเกณฑ์เรียบร้อยโรงเรียนคุณหมอแล้วครับกระผม ปกติ เด็กชาย อายุ 1 ขวบ  ต้องมี นน. 9.5 กก. ))

วันนี้เราออกจากบ้านกัน สายหน่อย  ไปส่งปุยฝ้ายที่ รร. ก่อน   ถึง โรงเรียน 8.30 น.  ส่งปุยฝ้ายเข้าห้อง  พบคุณครูประจำชั้น  แล้วแม่ก็แจ้งคุณครูว่าวันนี้จะมารับกลับบ้าน 12.00 น.  ไม่ต้องนอนที่โรงเรียน  พร้อมกับถามว่าปุยฝ้ายเข้ากับเพื่อได้หรือยัง   คุณครูบอกว่า   โอยยยย.. ปุยฝ้ายเล่นทั้งวั๊น   แล้วแม่ก็ถามต่อว่าปุยฝ้ายตั้งใจเรียนไหม  คุณครูบอกว่า  ติดคุย แต่ช่วงนี้เป็นช่วงเปิดเทอมใหม่ๆ  ให้ปรับตัวก่อนไปก่อน  แต่ต่อไปครูจะเข้มงวดละ  (คุณครูคนนี้มีกิติศัพท์เลื่องลือ ถึงความดุ ..คุณครูเล่าให้ฟังเอง ในวันประชุมผู้ปกครอง )   จากนั้นแม่ก็แอบดู  คุณครูให้ปุยฝ้ายยืนหน้าชั้นเรียน เนื่องจากมาสายแป๊บนึง   แล้วก็มีคุณครู คนสวย (มารู้ทีหลัง  จากปุยฝ้ายว่าชื่อครูแอนสุดสวย) มาพานักเรียนเข้าแถว  แยก หญิง-ชาย  เกาะบ่า วิ่งกันเป็นแถว  ไปห้องสมุด   ขบวนรถไฟเด็กวิ่งผ่านมาตรงที่แม่ยืนแอบดูอยู่ (หลบไม่ทัน)  เจ้าปุยเห็นแม่ปุ๊บ แตกแถวทันที  วิ่งช้าลง  ไม่เกาะบ่าเพื่อน  ปากก็ร้อง มือก็ชี้ให้เพื่อนดู ว่า “นั่นแม่เค้า นั่นแม่เค้า”  5555  ผ่านแม่ไป  ไปเจอพ่อกำลังอุ้มน้องยืนดูอยู่  “ นั่นพ่อเค้า  นั่นน้องเค้า”  5555 ขำเจ้าปุย  แนะนำทุกๆ คนในครอบครัว เรยยยย

อยากตามไปที่ห้องสมุดว่าทำไรกัน   ก็เกรงใจ๊ เกรงใจคูณครู  เลยบอกกับพ่อว่า ไปหาที่สิงสถิตย์ กันเถอะ   ไม่รู้จะไปไหนกันดี  โต๋เต๋มากๆ  ตระเวนหาไปเรื่อยๆ จนมาจบที่โลตัส ให้ น้องปังปอนด์งีบหลับช่วงเช้า สัก 2 ชั่วโมง  ตื่นอีกที เกือบๆ เที่ยงพอดี  แล้วเราก็ไปรับปุยฝ้ายที่โรงเรียน  มุ่งหน้าไปโรงพยาบาล  ถึงโรงพยาบาล  พ่อส่งสามคนแม่ลูกลงไปกันก่อน พ่อก็ไปตระเวนหาที่จอดรถ  โชคไม่เข้าข้างเหมือนทุกครั้ง  พ่อโทรมาถามแม่ว่า ดู 2 คนพี่น้องเพียงลำพังไหวมั้ย  หึ หึ ไม่ไหวก็ต้องไหว  เอาก็เอา ตัดสินใจพาปุยฝ้ายมาด้วยแล้วนี่  ((ปาดเหงื่อ )) 2 คนพี่น้อง ซนมากๆ  ปังปอนด์ก็ไปเดินเล่น ปิด เปิด ประตูห้องน้ำ  ปุยฝ้ายก็บ่นร้อนเท้า  ถอดถุงเท้ารองเท้าออกหมดเลย  วิ่งเล่นเท้าเปลือยๆ  พอเท้าดำ  วิ่งไปล้างเท้าที่ห้องน้ำ  เอาขันที่แม่บ้านวางอยู่  ไปรองน้ำที่ซิงก์  แล้วยืนราดเท้าตรงนั้นเลย  โชคดีที่คุณป้าแม่บ้านใจดี  เอ็นดู เด็กซน 

วันนี้ที่ รพ.คนเยอะ มากๆ กว่าจะได้ตรวจ ผ่านไป เกือบๆ 2 ชั่วโมง  คุณหมอก็ตรวจท้อง ตรวจหู  ตรวจคอ  ตรวจจมูก  ตรวจฟัน  ตรวจตรวจจู๋  ตรวจไข่   ทุกๆ อย่างเป็นปกติดี  แล้วคุณหมอก็ทดสอบ เรื่องการพัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็ก  กล้ามเนื้อมัดใหญ่ไม่ตรวจ เพราะเดินได้คล่องปรู๊ด ปร๊าด   (( หลังจากหาหมอไม่กี่วัน เดี๋ยวนี้ แอบหนีขึ้นบันไดเอง  เวลาแม่จะมาจับจะหนีปีนขึ้นอย่างเร็ว  ป๊าบ ป๊าบ พร้อมกับพัวเราะเอิ๊กๆๆๆ ))  กล้ามเนื้อมัดเล็กก็พัฒนาได้ดี  แล้วก็ทดสอบเรื่องการเลียนแบบพฤติกรรม  คุณหมอเอาลูกบาศก์ หยิบใส่กระป๋องที่ตั้งบนโต๊ะให้ปังปอนด์ดู  แล้วบอกให้ปังปอนด์ ทำตาม  ปังปอนด์ก็ทำตามได้  แล้วคุณหมอก็ถามเรื่องการพูดว่าสามารถพูดเป็นคำที่มีความหมายได้หรือยัง   แม่บอกว่ายังไม่ได้  เพราะอะไรก็ แหม๊ม  แหม๊ม  ว๊าก ว๊าก   ไปเรื่อยเปื่อย  แต่เลียนเสียงได้เก่งแล้ว  (( แถม เมื่อวานพูดคำว่าแม่ชัดแจ๋ว   พร้อมกับมองหน้าแม่ด้วย   จนพ่อบอก โอ้โห  ... เรียกแม่ชัดเชียว ))  คุณหมอบอกให้แม่พูดย้ำๆ ซ้ำๆ ด้วยบ่อยๆ   และสิบห้าเดือน  ต้องสามารถชี้  หู  ตา  จมูก  ปาก  ได้  ตอนนี้คุณหมอก็ให้สอยไปเรื่อยๆ ก่อน  แม่ก็จำมาทำกับหนูบ่อยๆ ยังชี้ตอนนี้ไม่ได้หรอก  เรื่องการพูดไม่ควรเกินปล่อยให้ช้า เกิน ขวบครึ่ง (สิบแปดดือน) ควรจะพูดคำที่มีความหมายได้ 

เรื่องมื้อนมกลางดึก  หมอบอกว่าควรเลิกได้แล้ว  (แต่แม่ไม่ให้เลิกหรอกเพราะ ตอนนี้ ปังปอนด์ยัง นน. ตกเกณฑ์ อยู่เลย เนื่องจากเป็นคนหม่ำน้อย)  เพราะ Growth Hormone จะหลั่งช่วงหลับสนิท  มีผลต่อการเรียนรู้  ถ้าเด็กมัวพะวงอยู่กับการหิว  ทำให้หลับไม่สนิท  การเรียนรู้ก็จะไม่ดีเท่าที่ควร  และถ้าเลิกมื้อเด็กได้  ลำไส้ก็ได้พักด้วย  ไม่ต้องทำงานทั้งวันทั้งคืน   ช่วงเย็นควรให้หม่ำให้อิ่ม เต็มที่  หากหิวกลางดึกก็ให้น้ำเปล่าไปก่อน   แม่ก็รับฟังและรับมาพิจารณา  แต่ยังไม่ใช่ช่วงนี้  อย่างเมื่อวานกลางวันหม่ำไป 15 ออนซ์  ข้าว 3 มื้อ มื้อละ 10 คำเห็นจะได้   ขนมปัง  ชมพู่  ก็แจมกับผู้ใหญเรื่อยๆ  มื้อดึก ยังตื่นมาหม่ำ อีก 2 ขวด (8 ออนซ์ )  ร้องหานมแต่ไม่ดูดจริงจังอะไร  ดูดจ๊วบๆ พอให้หลับแล้วก็คาปาก  แต่สามารถหมดได้  เมื่อเช้าขำมาก  ตอนตีสี่ปังปอนด์ ร้องหานม  นมที่เตรียมไว้คืนละ 2 ขวดไม่พอ  แม่ต้องลงมาชงข้างล่าง  กลับขึ้นไปอีกที  ปังปอนด์เอาขวดเปล่า ขวดล่าสุด ที่อยู่บนหัวเตียง มานอนดูดเฉยเลย 

สรุปว่าเรื่องอื่นๆ ไม่มีอะไรน่าห่วง  นอกจากเรื่องน้ำหนัก  แล้วอีกอย่างพอหนูครบขวบ  แม่ให้หนูหม่ำนม มั่วมากๆ แต่ที่หลักๆ คือนมหมี  พรีไบโอวัน  และ อะแล็คต้าเอ็นเอฟ  (ขนาดหลักๆ ยังมี 2 )  โฟร์โมสต์ ยูเอชที   หนองโพ-นมโคสดแท้  ไทย-เดนมาร์ก นมจากเต้า เรามีฟาร์ม   ((สโลแกนมั่วมั้ยนั่น 555 ))   แต่โชคดีที่ปังปอนด์ไม่มีปัญหาเรื่องท้องผูก  ท้องเสีย  อึเนื้อดีทุกวัน  อึทุกวัน  สบายใจแฮ  ...

นัดอีกที  ปลายเดือน ส.ค. 

คลิบ ปังปอนด์ เจอสาวน้อย  15 เดือน กับ 17 เดือน  คึกๆ โชว์สาวๆ ใหญ่เลย