เดี๋ยวให้ตุ๊กแกกินตับเลย

ชีวิตช่วงสงกรานต์ของ ครอบครัวเรา เริ่มดำเนินตั้งแต่ คืนวันศุกร์ ที่ 12 ( ไม่ไปที่อื่นกันเลย นองจาก กท-นว นว-อต 5555 )   ถึงบ้านของแม่ประมาณ ห้าทุ่ม  ปังปอนด์น้อยหลับไปแล้ว แต่แม่ก็กวน ให้ตื่น อิอิ พอปังปอนด์เห็นแม่ก็ยิ้มเอียงอาย  ชวนเล่นทันที  ไม่น่าเชื่อว่าปังปอนด์ชอบทำท่าโก้งโค้ง แบบที่ปู่ย่าตายายเห็น มักจะพูดว่า ถ้าเด็กทำท่านี้  แปลว่า แม่จะมีน้อง (ซึ่งเป็นไปไม่ได้แน่นอน เพราะแม่ทำหมันเรียบร้อยแล้ว )  พอปังปอนด์ โก้งโค้งปุ๊บ แม่ก็จะดันขาให้ตีลังกาม้วนหน้าไปเลย ซึ่งปังปอนด์ก็จะ หัวเราะชอบใจ สนุกสนาน เค้าหละ 

แล้วเช้าวันเสาร์ เราสามคนก็ออกเดินทาง ไปหา สาวน้อย  ที่อุตรดิตถ์  ที่เดี๋ยวนี้มักจะมี ประโยคแบบนี้ มาขู่ เวลาไม่พอใจ  หรือ เวลาโดนผู้ใหญ่ดุ เช่น "เดี๋ยวให้ตุ๊กแก กินตับ แม่เลย"  เป็นต้น 

เมื่อวานกลับมาบ้านแม่ที่นครสวรรค์  เป็นที่ประจักษ์ แก่สายตา ของทุกๆ คน และทุกๆ คน ลงความเห็นกันว่า  มาครั้งนี้ ปุยฝ้าย สุดยอดแห่งการดื้อ  และคำว่า "เถียงฉอดๆ" นี่เหมาะสมกับปุยฝ้ายมากๆ   แม่บอกกับพ่อ ว่า คราวนี้ปุยฝ้ายดื้อมากๆ เลยนะ สงสัยย่าจะตามใจเอามากๆ  พ่อก็บอกว่าใช่แล้ว

มีอยู่ครั้งนึง ปังปอนด์เดินไปกอดปุยฝ้าย ปุยฝ้ายก็ตีน้อง อีกมือนึงตีพุง อีกมือนึง ตีหลังน้อง  แม่ก็เลยดุปุยฝ้ายว่าทำไมชอบเล่นกับน้องแรงๆ พร้อมกับขอมือที่ตี มาทำโทษ  

ปุยฝ้ายก็ ถามว่า  แม่มาตีหนูทำไม น้องยังไม่เห็นร้องเลย 
แม่ : น้องไม่ร้อง แต่แม่ก็ต้องทำโทษ เพราะ ปุยฝ้ายทำผิด
ปุยฝ้าย : เดี๋ยวให้ตุ๊กแกกินตับแม่เลย
แม่ : อูยยยย กลัวจังเลย กลัวมาก มาก
ปุยฝ้าย : ไม่ต้องมาพูด  เค้าไม่สนใจ
แม่ : ไม่สนใจก็ไม่ต้องสนใจ
ปุยฝ้าย : แม่มาตีเค้า เดี๋ยวมือแม่ก็เท่า ตาละปาด ด้วย (ตาลปัตร)
แม่ : ไม่เท่า เพราะ ผู้ใหญ่ ตีเด็กได้ แต่เด็ก ตีผู้ใหญ่ไม่ได้ 
ปุยฝ้าย : แม่ๆ ปุยฝ้ายจะบอกอะไรนะ  (เดินมาพร้อมกระซิบที่หูแม่  ว่า แม่ไม่รักลูก แล้วลูกก็จะไม่รักแม่  เชอะ ) แล้วก็เดินไปกอดตุ๊กตา ทำหน้างอ เอามือเท้าคาง 

แม่เห็นแล้วก็ตลกมากๆ  ว่าเดี๋ยวนี้รู้จักเท้าคาง  รู้จักกระซิบ  มี โชะ  เชอะ   ด้วย  แต่ก็ต้องกลั้นไว้  แล้วก็สอนถึงเรื่องความรัก กับการทำโทษ   จนสุดท้ายปุยฝ้ายก็เข้าใจ และถามแม่ว่า  แม่รักปุยฝ้ายแค่ไหน  และเพราะอะไร แม่ถึงรักปุยฝ้าย  คำตอบที่ปุยฝ้ายยิ้มชอบใจ  คือเพราะปุยฝ้ายเป็นลูกแม่  

แต่ไม่นานปุยฝ้ายก็จะดื้อ แล้วก็โดนแม่ดุ  พอแม่ดุ  ก็บอกว่า แม่ไม่รัก  พอแม่สอนก็จะถามว่ารักปุยฝ้ายแค่ไหน ทุกที