นิทานก่อนนอน...ของหนูปุย

ก่อนนอน ...หลังจากที่ปังปอนด์หลับแล้ว... แม่จะเล่านิทานให้ปุยฝ้ายฟัง เกือบทุกๆ คืน  นิทานแต่งเอง (น้องแป้งกับยักษ์สามหัว   น้องแป้งคือตัวละครสมมุติ ที่แต่งขึ้นมาเพื่อเล่าถึง พฤติกรรมของปุยฝ้ายที่แสดงออกมาแบบไม่ดีๆ ในวันนั้นๆ   บางครั้งได้ผล ปุยฝ้ายก็จะขอโทษ แล้วบอกว่าจะไม่ทำอีก  บางครั้งไม่ได้ผล ปุยฝ้ายจะบอกว่า  แม่ไม่ต้องมาว่าหนูเลย  555) 

นิทานอิสปบ้าง  นิทานพื้นบ้านปรัมปราบ้าง    เป็นเรื่องบังเอิญมาก   ก่อนหน้าที่เรื่องสังข์ทองจะเล่น  แม่ก็เล่าเรื่อง  ลูกน้อยหอยสังข์  ให้ปุยฝ้ายฟัง  พอมาได้ดูเป็นละคร   ปุยฝ้ายเลยชอบดูมากๆ  และเพลงประกอบละครก็ชอบร้องตาม  จนร้องได้เยอะแล้ว  ท่อนช้า  ท่อนเร็ว  ปุยฝ้ายร้องตามได้  555  แม่ชอบตอนปุยฝ้ายร้องท่อนเร็วๆ   “นางพันธุรัตน์ เอย  เป็นนางยักษี  ลูกผัวไม่มี  อยู่ตัวคนเดียว อื่อ อือ”  ทำเสียงดนตรี อื่อ อือ ด้วยนะ  555  

แต่ว่าช่วงนี้ไม่ต้องรอให้ปังปอนด์หลับ  (((..แม่คิดถึงปังปอนด์จังเลย...วันเสาร์เจอกันครับ)))  สามทุ่มครึ่ง ก็ให้ปุยฝ้ายไปปิดทีวี  ปิดไฟ (หน้าที่นี้ ห้ามใครแย่งหนูทำ  ไม่งั้นมีเฮ 555 ))) 

พอมาเมื่อคืน  แม่ถามหนูว่า  จะฟังนิทานเรื่องอะไรดี   ปุยฝ้ายบอกว่า อยากฟังเรื่อง  ชาวนากับงูเห่า  แม่เล่าเสร็จก็ถามปุยฝ้ายว่า   สมมุติปุยฝ้ายเป็นชาวนา   ปุยฝ้ายจะไปช่วยเหลืองูเห่ามั้ย  ปุยฝ้ายบอกว่า  ไม่  หนูกลัวงูเห่าฉก  งูเห่าใจร้าย   

แม่ก็ถามต่อ  : งั้นเปลี่ยนจากงูเห่ามาเป็นหมา    ถ้าหนูเห็นหมานอนหนาวข้างถนน หนูจะเข้าไปกอดมั้ย

ปุยฝ้าย :   แม่พูดไม่เพราะเลย  ต้องเป็นสุนัขซิคะ   ถ้าเป็นสุนัข คุ๊กกี้ ที่บ้านย่า  หนูจะช่วย

แม่ :   ถ้าเป็นสุนัขที่หนูไม่รู้จักล่ะ

ปุยฝ้าย :  หนูก็ไม่ช่วยน่ะซิ    เพราะหนูก็ไม่รู้ว่าเป็นสุนัขใจดี หรือ  ใจร้าย....แม่ๆ หนูไม่มีสัตว์เลี้ยงเลย   แม่ไปขอย่าให้หนูหน่อยซิ  ว่าเอาสุนัขคุ๊กกี้มาเลี้ยงที่บ้าน กุมเทบ (กรุงเทพ)   ด้วยได้มั้ย   แม่จะให้หนูเลี้ยงแต่หอยสังข์ยังงั้นเหรอ

แม่ :  ก็รอให้ปุยฝ้ายโตกว่านี้  แล้วแม่จะให้ปุยฝ้ายเลี้ยงนะ   (( แม่แอบขำ หนูเลี้ยงหอยสังข์ ตั้งแต่เมื่อไหร่ 555 เปลือกหอยนั่น  หนูเก็บมาได้จากหน้าบ้าน  เห็นครั้งแรกหนู ตื่นเต้นมากกกก  ถามตลอดว่าในนี้มีสังข์ทองอยู่จริงมั้ย 5555 )) 

แม่ :  แล้ว  ถ้าเปลี่ยนจากงู เป็นกระรอก  หนูจะช่วยมั้ย 

ปุยฝ้าย :  ช่วย   หนูรักกระรอก    กระรอกมันน่ารักมากมาก เลยนะแม่

แม่ :  ถ้าเป็นนกแก้ว  ช่วยมั้ย

ปุยฝ้าย :  โอยยย   หนูไม่เคยจับนกได้หรอก  นกมันบินไว  แค่หนูไปใกล้มัน  มันก็บินแล้ว 

แม่ :  สมมติว่ามันป่วย   นอนหนาวอยู่  บินไม่ได้ไง

ปุยฝ้าย :  ช่วยยยซิ  (ตอบเบาๆ)

แม่ :  สี่ทุ่มแล้ว  ปุยฝ้ายนอนได้แล้วค่ะ  ราตรีสวัสดิ์นะคะ

ปุยฝ้าย :  แม่   พ่อไปไหนอ่ะ   ไปหากิ๊กเหรอ     ทำไมปล่อยให้เราอยู่กัน  2  คนเอง

ปล. ปุยฝ้ายรู้จักคำว่า กิ๊ก  สืบเนื่องจาก เย็นวันพุธ   พ่อพาปุยฝ้ายมาส่งที่ทำงานแม่ เพื่อให้แม่พาหนูกลับบ้านด้วย 

เพราะว่าตัวเองต้องไปงานเลี้ยงส่งเพื่อนที่ทำงาน

ป้าๆ (( เพื่อนๆ ที่ทำงานแม่ ))  ถามปุยฝ้ายว่า  พ่อหนุ่ยไปไหน

ปุยฝ้ายบอกว่า พ่อหนุ่ยไปทำงาน

แต่ป้าๆ บอกว่า พ่อหนุ่ยไปหากิ๊ก 

ปุยฝ้ายขมวดคิ้ว  เพราะยังไม่รู้จักคำว่ากิ๊ก  แล้วบอกป้าๆ ไปว่า

“พ่อหนุ่ยไปทำงาน”

“พ่อหนุ่ยไปหากิ๊ก”

“ไปทำงาน”

“ไปหากิ๊ก”

เถียงกันหลายรอบ ปุยฝ้ายก็ไม่ย๊อม  ไม่ยอม  ประมาณว่า  อย่ามาว่าพ่อชั้นนะ  55555

แล้วคืนนั้น  ปุยฝ้ายก็บอกให้แม่โทรหาพ่อ เป็นระยะๆ  ถามอยู่นั่น  ว่าเมื่อไหร่พ่อจะกลับ

แม่ :  พ่อไปนวดหลังค่ะ  พ่อปวดหลัง    ปุยฝ้าย จะฟังเพลงมั้ย  เอาเพลงอะไรดีคะ

ปุยฝ้าย : เพลง ใครนะใคร ไม่ยอมหลับ    แม่ร้องให้หนูฟังด้วยนะ

แม่ :  แม่ร้องรอบเดียวนะ   แม่ง่วงแล้ว  

ปุยฝ้าย : งั้นแม่ก็เกาหลังให้หนูก่อน 

แม่ :  (((( เกายังไงไม่รู้    แม่หลับไปก่อน  รู้ตัวอีกที  ดูนาฬิกา เกือบ ห้าทุ่มแล้ว  แต่ปุยฝ้าย ยังไม่หลับ ยังคงนอนฟังเพลงอยู่  จนจบแผ่น  แล้วหนูก็บอก ให้แม่เปิดใหม่อีกรอบ  )))

ระหว่างนั้นได้ยินเสียงพ่อเปิดประตูรั้วพอดี  

ปุยฝ้าย : แม่ๆ พ่อมาแล้วเหรอ

แม่ : ค่ะ  พ่อมาแล้ว  (แม่คิดว่าปุยฝ้ายจะวิ่งลงไปหาพ่อข้างล่าง   แต่เปล่า  หนูหาว ว๊อดๆ แล้วก็หลับไปเอง )

ปล. เมื่อคืน หนูนอนดึกกว่าทุกคืน  เพราะหลับกลางวันเต็มอิ่ม  ตื่นมา 5 โมงเย็น    แต่เวลาตื่น  เวลาเดิมตีห้า ห้าสิบ    เวลาปลุก ถ้าบอกว่า  ปุยฝ้ายตื่นเถอะ   วันนี้ต้องไปโรงเรียน  ไปอาบน้ำกันดีกว่า  บลา บลา บลา  เธอจะไม่ตื่น   ทำหูทวนลมมาก    แต่ถ้าบอกว่า ใครจะขี่หลังแม่บ้าง   แม่จะลงไปข้างล่างแล้วน๊า   พูดปุ๊บ ลุกปั๊บทันทีเรยยย