หัวปูด...หัวโน...

เมื่อวานเย็น  แม่ไปรับปังปอนด์   อาม่าคนเลี้ยงบอกว่า  วันนี้ปังปอนด์หัวโนนะ.......

แม่เห็นหน้าผากปูดๆ  ของปังปอนด์แล้วก็ ....กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด  ...

(แค่ในใจ  ฮึ่มมมมมม  ดูแลยังไงกันนี่ )

ถามไถ่  ได้ความว่าปังปอนด์  ปีนขึ้นไป บนเก้าอี้ฮ่องเต้    แล้วพลัดตกลงมา  ....  

อืมมม  แม่ก็นึกภาพออก   เพราะหลายวันก่อน   แม่เข็นรถเข็นให้หนู   หันไปเลือกของแป๊บเดียว   หันกลับมา  จากที่ปังปอนด์ อยู่ในท่านั่ง  หันหน้าออก  กลายเป็นท่ายืนหันหน้าเข้าหาตัวรถ  พร้อมกับเอาขาปีนๆ ถีบพนักพิงใหญ่เลย   

ไม่รู้ว่าอาม่า  ทำอะไรอยู่   ไม่รู้หรือไงว่าเด็กวัยนี้  กำลังซน  กำลังเร็ว  ห้ามละสายตาเลย   

กลับมาบ้าน  แม่ก็ป้อนข้าวกับไข่พะโล้  แต่ปังปอนด์หม่ำได้นิดหน่อย   คงอิ่มจากบ้านอาม่ามาแล้ว  เพราะท้องเป่งเชียว   

ค่อยยังชั่วที่ปังปอนด์ไม่มีอาการอะไรให้น่าวิตก  ยังคงเล่น  ซน  เป็นปกติ  ไม่มีอยู่นิ่งเลย   ชอบเกาะยืน แล้วก็ไต่เดิน เตาะ แตะ    ของเล่นอะไรที่อยู่บนโซฟา  แล้วปังปอนด์เห็น  อยากจะเล่น  อยากจะได้  แต่หนูเอื้อมไม่ถึง  หนูจะพยายามกวาด  ให้มันหล่นลงมาให้หมด  พอของเล่นชิ้นที่สนใจหล่นลงมา  หนูก็จะหย่อนก้นลงนั่ง  แล้วคลานไปคว้ามาแทะๆ ทันที  เวลาเกาะยืนเผลอๆ  มีปล่อยมือทั้ง 2 ด้วย (ประมาณ 2 วิ  แล้วนั่งก้นจ้ำเบ้า )  คงจะตั้งไข่ ได้ในเร็วๆ นี้หละ 

พ่อเห็นหนูไม่อยู่นิ่งเลย  ก็เลยบอกว่า  จะไปว่าอาม่าเค้าก็ไม่ได้  เพราะว่าปังปอนด์ซนขนาดนี้น่ะ   แม่ก็เถียงไปว่า  ทำไมจะว่า ไม่ได้หล่ะ  เราจ้างเค้าเลี้ยงนะ 

สุดท้ายแล้ว  แม่ก็ตามใจพ่อหละ   ไม่อยากว่าอะไร เกรงใจ เพราะปังปอนด์อยู่กับเค้า   เราควรจากกันด้วยดี   ดีกว่ามั้ย  แต่ออกไปคราวนี้  คงไม่กลับมาให้อาม่าเลี้ยงอีกแล้ว  (คิดว่านะ)       

เดี๋ยววันเสาร์นี้  ปังปอนด์ก็จะไปเป็นหนุ่มนครสวรรค์  แล้วนะครับ  แต่ก่อนไป วันพฤหัสฯที่ 14 นี้  นี้ต้องไปหาหมอตามนัด  เพื่อฉีดวัคซีน  9  เดือนก่อนนะครับ (ยังไม่ครบ 9 เดือนดี  โทรไปถามทางรามาฯ  พยาบาลบอกว่า ก่อน 7 วัน สามารถฉีดได้ค่ะ)  วัคซีน 9 เดือนนี้ เป็นพวกหัด คางทูม    หลังจากนี้คงเป็นวัคซีน ขวบครึ่งเลย   

ปล. อ่านสารานุกรมการเลี้ยงเด็ก  ที่คนญี่ปุ่นเป็นคนเขียน  (คู่มือสามัญประจำบ้านตั้งแต่สมัยปุยฝ้าย) อ่านแล้วก็ขำ  เค้าเขียนไว้ว่า  “อันตรายสำหรับเด็กวัยนี้ ( 8 เดือน – 9 เดือน)  คือการตกจากที่สูง  หากเด็กตกจากที่สูงแล้วสมองไม่ดี  อารยธรรมของคนคงไม่เกิด”  แปลว่าคงปลอบใจพ่อแม่ไม่ไม่ให้วิตกจริต  คิดมาก  555   แต่ปล่อยให้ตกบ่อยๆ ก็คงไม่ดีเป็นแน่แท้ ....   ปังปอนด์สู้ สู้   อึด อึด หน่อยนะ  ลูกแม่

พี่ปุยฝ้าย จอมซน จอมรื้อ กระเป๋าสตางค์แม่  จอมแฮ๊บด้วย เห็นตังค์เหรียญเป็นไม่ได้เอาไปหยอดกระปุกออมสินของตัวเองทุกที  หยอดแล้วก็บอกแม่ว่า “กระปุกออมสินหนูหนักแล้วน๊า  เงินเยอะแล้วน๊า”

แต่ก็เป็นเด็กมีน้ำใจนะคะ เมื่อคืน เห็นแม่ยืนรีดผ้า ก็บอกว่า 

“แม่เอาเก้าอี้มั้ย”

“ไม่เอาค่า” 

“แน่ใจนะ”

“แน่ใจซิ”

“แล้วอย่าบอกว่า เมื่อย นะแม่นะ”

“อ้าว  ถ้าแม่เมื่อยแม่ก็ให้ปุยฝ้ายนวดให้ไง  ได้มั้ยคะ”

“ไม่ได้ค่ะ  เพราะแม่ไม่นั่งเก้าอี้  แม่ต้องอดทน”

แ ป ร่ ว ว ว ว ว ว ว ว ว ว ว ว