ช่วงนี้ครอบครัวเราชีพจรลงเท้าอีกแล้ว  วันเสาร์นี้ต้องไปงานแต่งงานของลุงหนึ่งที่เชียงใหม่  เว้นช่วงอีกเสาร์นึง ก็ต้องพาปังปอนด์ ไปให้แม่ใหญ่เลี้ยง  เนื่องจากแม่ใหญ่ รีเควสท์  บอกว่าช่วงนี้แม่ใหญ่ว่างแล้ว ขอหนุ่มปังปอนด์ไปเลี้ยงสักเดือน  แม่เห็นดีด้วย  เผื่อว่าปังปอนด์จะอ้วนกว่านี้ 

วันเสาร์ที่ผ่านมา แม่พาปุยฝ้ายไปสมัครเรียน ที่คุมองต์ หน้าหมู่บ้าน   นั่งซ้อนท้ายมอไซค์ กันไป  ก่อนจะนั่ง มีท้วง แม่นิดๆ

“แม่ เป็นผู้หญิง จะขี่ได้เร๊อ”

“ได้ซี่  เกาะแน่นๆ นะคะ ”

ไปถึงคุมองต์  เจอคุณครูที่รับสมัคร  เข้าเฝือกอ่อนที่แขน  ปุยฝ้ายเห็นปุ๊บ บอกปั๊บ.... “แม่หนูไม่ฉีดยา...ค่า”   คุณครูหัวเราะ   บอกว่าขอโทษค่ะที่ทำให้หนูกลัว 

แม่บอกกับหนูว่า  ที่นี่เป็นโรงเรียน  เป็นที่เรียนพิเศษ  ไม่ใช่ โรงพยาบาล  ปุยฝ้ายเห็นมั้ย ว่าไม่มีคุณหมอ หรือ พยาบาลเลย  ... ปุยฝ้ายเริ่มมองไปรอบๆ  อืมมม  จริงด้วย  มีแต่เด็กๆ วัยเดียว หรือ โตกว่าหนู  เพียบเลย 

เหลือบไปเห็นคุณครูอีกคน กำลัง สอบจับเวลา การบวกเลขของเด็กอีกคนนึง  (ซึ่งบวกถูกหมดเลย) เสียงคุณครูบอก  12  วิ

อืมมม  12  วิ  กับการให้แค่มองตัวเลข คู่กัน 6 คู่  แล้วตอบกลับมาว่า แต่ละคู่รวมกันได้เท่าไหร่   สอบเสร็จแม่แอบถามน้องคนนั้น  ( หนูจ๋า  อยู่ชั้นอนุบาลไหนแล้วคะ – อยู่อนุบาล 2 ครับ ) โห.... เก่งทีเดียว

พอคุณครู ถามไถ่  ชื่อ ของหนู   แล้วก็ให้หนูขึ้นไปสอบ  ( เพื่อวัดระดับ  ว่าหนูควรเริ่มเรียน Level ไหน)  กับคุณครูอีกคนที่อยู่ ชั้นบน    หนูก็ตามคุณครูไปแต่โดยดี  ไม่มีร้องขอให้แม่ขึ้นไปด้วยเลย   

แม่นั่งรออย่างข้างล่าง  ได้ยินเสียงปุยฝ้าย ตอบเสียงดัง  และ เสียงคุณครู ชม  มาเป็นระยะ ๆ 

---หนึ่ง  สอง   สาม  สี่  ----   เก่งมากค่ะ ปุยฝ้าย

--- สิ บ  สาม --   เก่งมากค่ะ

--- สาม สิบ  --   เก่งมากค่ะ

ไม่นาน  ปุยฝ้ายก็ลงมา  พร้อมกับคุณครู   แล้วปุยฝ้ายก็ยื่นกระดาษ  (ซึ่งสอบไปเมื่อสักครู่ )  มาให้แม่ดู 

แม่นั่งดูอย่างละเอียด  แต่ละข้อจะมี ตัวเลข ให้อ่าน   และนับจำนวน  จับคู่หากัน  โยงตัวเลขหากัน

และด้านล่างจะมี ความเห็นของครู  ว่าตอบได้  หรือ  ตอบไม่ได้    ซึ่งมีความเห็นว่าตอบไม่ได้เพียงไม่กี่คู่

ความสามารถของปุยฝ้ายในตอนนี้คือ 

1. เรื่องการอ่าน สามารถอ่านเลขได้ ตั้งแต่ 1 – 13  และ  30

 ตรงนี้ แม่ งง   27  28  คุณครู วงไว้ว่าตอบไม่ได้   แต่ 13 และ 30  อ่านซะดัง  จนได้ยินมาถึงข้างล่าง  แสดงว่าที่โรงเรียนสอนถึงแล้วแน่ๆ แต่ปุยฝ้ายยังจำไม่ได้ เอง .... (ดีแล้วหละ  ที่ให้เรียนเสริม)  

2. เรื่องการนับจำนวน  สามารถนับได้ตั้งแต่  1  ถึง   20  อย่างแม่นยำ 

3. จับคู่..โยงตัวเลขเข้าหากัน ทำถูก ทุกข้อ   อันนี้ปุยฝ้ายชอบมาก  ชอบทำแบบฝึกหัดแบบนี้

แล้วคุณครู  ก็ขอเบอร์โทรแม่  เพื่อที่จะนัดวันปฐมนิเทศต่อไป 

แม่กำลังจะพากลับบ้าน   ...ปุยฝ้ายถาม   “แม่ที่เรียนบัลเลต์  อยู่ชั้นไหนเหรอ”

“อยู่อีกที่ นึงค่ะ  ไม่ใช่ที่นี่  บัลเลต์ หนูต้อง  อายุ 4 ขวบ ก่อนถึงจะเรียนได้ ” 

จริงๆ แล้วที่ KPN  เค้าก็ให้ไปเรียนแล้วหละ  เพราะมีเด็กวัยเดียวกับนี้ 5-6  คนแล้ว  (หลังจากที่ไปสมัคร  รอคลาสส ไว้ ตั้งแต่ เดือน ต.ค. ที่ผ่านมา  แต่ว่าตอนนั้น หนูเพิ่งจะอายุ 3 ขวบครึ่ง  ยังไม่มีวัยเดียวกันมาเรียน )  แต่ว่า  นี่ก็จะเดือน มี.ค.  เดี๋ยวหนูก็จะปิดเทอม  แล้วก็ต้องไปอยู่บ้านย่า  แม่คิดว่า อยู่อนุบาล 2 แล้วค่อยเรียน แล้วกัน

ก่อนกลับบ้านปุยฝ้ายขอแวะ 7-11  ซื้อกูลิโกะ  1 กล่อง 

ระหว่างกลับบ้าน เธอยังสงสัย     “แม่  ทำไมเรามาเรียนพิเศษแป๊บเดียวเอง  วันหลัง  แม่ต้องไปอยู่ที่เรียนพิเศษ นานๆ หน่อยนะ”

โหมดเด็กซน

ปุยฝ้ายอย่าเทแป้ง    เลอะโต๊ะหมดแล้ว

ก็หนูกำลังเช็ดทำความสะอาดให้อยู่นี่ไง  แม่

เช็ด ...เท  เช็ด.... เท  อยู่นั่นแล้ว

ฝ้ายยยยยยย (ลากเสียง และลงเสียงหนักๆ)

แมมมมมมมมมม่   ( ตอบกลับมา  ด้วยอาการลากเสียง และลงเสียงหนักๆ เหมือนกัน  และเล่นต่อ  )

ปุยยยย   ฝ้ ายยยยย  (แม่เริ่มทำเสียงเข้ม)

แม่จ๋า   หนูรักแม่ที่สุดในโลก แล้วทำไมแม่ต้องโกรธหนูด้วยล่ะ

ก็หนูดื้ออ่ะ   แม่โกรธเด็กดื้อ

......

โหมดสาวน้อย รักสวย รักงาม

สาวลูกแม่สวยมั้ย  แม่อยากสวยแบบหนูมั้ย ล่า..  (  ขำเธอบัญญัติศัพท์  สาวลูกแม่ แทนหนูลูกแม่)

ปล. รูปด้านล่าง ..ที่ติดกิ๊บ  เต็มหัว นั่น... แม่ไม่เกี่ยว.. หนูเลือก..หนูติดของหนูเอง... สวยยย ซะ

โหมดสาวน้อย..ติดละคร

เห็นแม่อมแปรงสีฟัน ไว้ในปาก  ไม่แปรงซะที หนูเลยบอก

แม่...เดี๋ยวก็ติดคอ  ตายเป็นผี หรอก  แล้วแม่จะมาเกิดใหม่ แบบแม่ของพิกุล มั้ย ล่า ...

(ปี่แก้วนางหงส์ ฟีเวอร์ จบไปแล้ว  แต่เธอบอกว่ายังไม่จบ ..ต้องการดูให้ได้..แม่ กลุ้มมมม จายย)

โหมดพี่แสนดี

ก่อนนอนเป็นพี่ที่แสนดี  ปกป้องน้องก่อน

พวกผีทั้งหลาย ที่แอบอยู่ที่หน้าต่าง   จะมาหลอก ปังปอนด์ยังงั้น รึ   (มี รึ แบบ พิกุลด้วย) เดี๋ยว พี่จัดการให้นะ  ปังปอนด์ไม่ต้องกลัว นะ

โหมดพี่แสนโหด 

แม่นอนอยู่  กำลังง่วงๆ เคลิ้มๆ  น้องปังปอนด์ ที่กำลังนอนคง่ำเล่นอยู่ติดกับแม่  ร้อง อื้อ อื้อ แม่ลืมตาดู  ปุยฝ้ายกำลังยืนเหยียบ ก้นน้องอยู่   ... เลยได้ หม่ำขนมเปี๊ยะ ซะ 

โหมดสาวน้อย..ผู้กำกับ

แม่  ตอนนี้หนูเป็นลูกเจี๊ยบอยู่ในไข่นะ  แล้วแม่เป็นแม่ไก่นะ  

อ่ะแม่ไก่  เอาหัวมาแนบไข่เร็ว เดี๋ยวลูกเจี๊ยบจะบอกอะไรแม่ไก่  

 (( แม่เอาหัวพิงหัวเจ้าปุย   เจ้าปุยกระซิบ  กระซาบ ได้ความว่า ให้แม่ไก่ แกล้งเดินออกไป แล้วเดี๋ยวจะมีแมวใจร้าย  มาขโมยไข่ไก่ลูกแม่นะ )) 

หลังจากกระซิบ กระซาบ เสร็จ  เธอก็บอก   อ่ะแม่เดินไป เร็ว ๆ  แมวใจร้ายมาแล้ว  แม่มาจัดการเลย

 ((ขำ ตรงที่เธอต้องนั่ง งอตัวทำเป็นลูกเจี๊ยบอยูในไข่  แล้วบอกบทเป็นระยะๆ ))  

แล้วแม่ก็มาจัดการ ไล่แมว  แต่แม่แกล้ง  โยกหัวเธอด้วย เธอร้องไห้เสียใจ   

“แม่มาโยกหัวหนูทำไม   หนูไม่ใช่แมวใจร้าย   หนูเป็นไข่อยู่นะ ”  

แม่ก็ โอ๋ๆปลอบใจไปด้วย  ขำไปด้วย  5555

วันอาทิตย์  วันแห่งการพาหนูๆ ท่องเที่ยว  อาทิตย์นี้ เราไปเที่ยว ศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร จ.พระนครศรีอยุธยา  อยู่ไม่ไกลจากบ้านเราเท่าไหร่  ประมาณ  20  กว่ากิโล  ศูนย์ศิลปาชีพฯ  นี้ พ่ออยากไปเที่ยวตั้งนานแล้ว  ตั้งแต่งานลอยกระทง  แต่ว่าไม่ได้ไปซะที